Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

Bordertown - Η πόλη των Συνόρων...

Bordertown

Σιουδάδ Χουάρεζ. 2 λέξεις. 5.000 νεκρά αθώα βλέμματα. Κάπου χαμένα στους αμμόλοφους. Μια πόλη, τύμβος. Μια πόλη, κάπου εκεί στο χάρτη. Μια πόλη, σιωπή… Η κεκαλυμμένη δημοκρατία που επιβάλει η αστυνομοκρατία και τα καλά κρυμμένα κάτω από το σεντόνι της νύχτας εγκλήματα κατά της ανθρώπινης αθωότητας. Λέξεις ξεχύνονται στην οθόνη… Maqiladoras. Πολιτοφυλακή. Συμφέρον. Πολιτική σήψη. 17 χρονών. Θαμμένες. Βιασμός. Σκονισμένα σώματα. Καλυμμένη κυβέρνηση. Αστυνομία. Πολυεθνικές. Σύμφωνο Εμπορικής Συνεργασίας. Λατινική Αμερική. Μεξικό. Τρίτος Κόσμος. Φτώχεια.

Σιουδάδ Χουάρεζ… Οι λέξεις αποκτούν νόημα. Ξεσηκώνονται από το χώμα μαζί με τις θαμμένες κοπέλες. Μαζί με τα σκονισμένα πέδιλα. Μαζί με τα σκονισμένα βλέμματα. Μαζί με την σκονισμένη στους λόφους, βιασμένη σιωπή. Μαζί με τα φτηνά εργατικά χέρια που κοστίζουν την ημέρα μόλις 5 δολάρια. Οι εικόνες κεντράρουν στην απόγνωση. Στο πλάνο προβάλει η ανισότητα. Το θέμα είναι η Ανοιχτή Ασύνορη Αγορά, σε μία περιοχή που τα σύνορα για τους ανθρώπους είναι κλειστά. Η ειρωνεία της τοποθεσίας του γεγονότος, σε συγκλονίζει. Η ποιήτρια πραγματικότητα, επέλεξε να παίξει με σχήματα οξύμωρα. Σε μια αγορά χωρίς σύνορα, πληρώνεις με τη ζωή σου τα σύνορα της ελευθερίας.

Εξαθλίωση. Φαβέλες. Παραγκουπόλεις. Θρησκοληψία. Λατρεία. Υποπολιτισμός. Μάγοι. Ξόρκια. Καλό, κακό. Πλούσιοι. Φτωχοί. Παγκοσμιοποίηση. Εξαφάνιση. Επίθεση. Τρόμος. Διαπλοκή. Σύστημα. Φιμωμένη δημοσιογραφία. Αφεντικά. Ανταπόκριση. Αμερική. Ανοιχτή Αγορά. Εκμετάλλευση. Φιλία. Μίσος. Έχθρα. Πλουτοκρατία… Λέξεις… όλες στην τιμή των 5 δολαρίων…

Bordertown. Τζένιφερ Λόπεζ, Αντόνιο Μπαντέρας. Δύο ηθοποιοί που αποδεικνύουν για ακόμη μία φορά πως γνωρίζουν να φλερτάρουν επιτυχημένα με την ποιοτική σκηνή. Εδώ όμως δεν ενδιαφέρουν τα πρόσωπα. Το θέμα είναι εκείνο που οφείλει να μην καλυφθεί από τους ηθοποιούς. Γιατί η πραγματικότητα είναι εκείνη που κερδίζει το φως. Η δημοσιογραφία - πάλι - αναπτύσσεται, σαν θέμα, σπονδυλωτά και με μικρές αναφορές μέσα από καλά σκαλισμένα καρέ επάνω στον χαρακτήρα της σκληρής και απάνθρωπης καριέρας.

«Να ζεις για να θυσιάζεις τη ζωή σου, για να επιτύχεις εκείνο που πάντα ονειρευόσουν κι όταν φτάσεις να το ζεις, τελικά να λες πως τίποτε δεν αξίζει περισσότερο παρά μόνο να ζεις»… Ο απόλυτος όρος της λέξης ΚΑΡΙΕΡΑ. Σε καθηλώνει η φράση αυτή. Σε στροβιλίζει. Λαβύρινθος. Όπως όλη η πλοκή της ταινίας. Η δημοσιογραφία καλύπτει το θέμα των φόνων ή οι φόνοι καλύπτουν το θέμα της δημοσιογραφίας; Πλοκή με πλοκάμια που απλώνονται σε όλα τα μικρά και μεγάλα στενά και στεγανά της εξαχρειωμένης δημοκρατίας του κράτους του Μεξικό.

Συγκλονίζει η μαρτυρία του σκηνοθέτη, Γκρέγκορι Νάβα που συνοψίζει την ωμή αλήθεια σε μία πρόταση: «Η παγκοσμιοποιημένη οικονομία έχει ανάγκη από αναλώσιμη, ανθρώπινη ύλη. Ξέρουν τους ενόχους, αλλά δεν κάνουν τίποτα. Η περιοχή αυτή λειτουργεί σαν πεδίο σκοποβολής, σαν γήπεδο για να εξασκούνται οι σίριαλ κίλερ και σαν ελεύθερο traffic ανθρώπινων οργάνων. Με λίγα λόγια πλούσιοι τύποι διεξάγουν εμπόριο και μερικοί δολοφόνοι ικανοποιούν το νοσηρό πάθος τους».

Bordertown. Η πόλη των συνόρων. Λίγο πριν την πολυπόθητη ελευθερία, η αλήθεια συνεχίζει να αναπνέει τον βρώμικο αέρα της μολυσμένης από ανέχεια σιωπής… Και οι άνθρωποι συνεχίζουν να διαπράττουν το δικό τους έγκλημα, διατηρώντας σιωπή και ανοχή απέναντι στο έγκλημα που διαπράττει καθημερινά το ωρομίσθιο των 5 δολαρίων…


του Αλέξανδρου Τανασκίδη